"ชีวิตเต็มไปด้วยความบังเอิญ แม้เส้นทางคู่ขนานก็อาจจะมาพบกันได้" "ทั้งสองคนต่างพันธ์ผูก เชื่อมกันไว้ด้วยจิตวิญญาณ ต่างเข้าใจในอารมณ์ งดงามเหมือนดั่งสัจธรรมอันเที่ยงแท้ หากแต่ความไม่เที่ยงแท้ยิ่งงดงามกว่า ทั้งสองไม่รู้จักกันมาก่อน ดังนั้นจึงไม่คาดหวัง ว่าดวงชะตาจะมาประสบพบกัน อาจเคยพบกันตามถนน บันได บนระเบียง และทุกหนทุกแห่ง ทั้งสองอาจพานพบกันและกันมานานแสนนานแล้ว อยากถามว่าพวกเขาจำได้หรือเปล่า ว่าอาจเคยพบกันต่อหน้าต่อตา ตรงประตูหมุน หรืออาจเคยพูดคุยในฝูงชนแออัดว่า "ขอโทษ" หรืออาจเคยส่งเสียงทางสายโทรศัพท์ว่า "คุณต่อผิด" แต่ทว่าฉันรู้คำตอบของพวกเขา ซึ่งก็คือไม่ พวกเขาต่างจำกันไม่ได้ พวกเขาคงจะตะลึงงัน หากรู้ว่าโชคชะตาเล่นตลกกับพวกตน และอาจจนไม่ยินยอมพร้อมใจที่เปลี่ยนไปตามโชคชะตา ดุจฟ้าเป็นใจเปิดโอกาสให้พวกเขาแล้วก็ปิด ขวางกั้นหนทางประสบพักตร์ ฟ้าหัวเราเยาะเย้ยเสียยิ่ง "ดุจผู้หญิงเลี้ยวซ้าย ผู้ชายเลี้ยวขวา"

กดเบาๆ นะจ๊ะ [รับประกันความฮา]